W dzisiejszym dynamicznie zmieniającym się świecie, organizacje stoją przed wyjątkowo trudnymi wyzwaniami. Wysoki stopień złożoności, niestabilność oraz burzliwość otoczenia wymagają od menedżerów podejmowania kluczowych decyzji, które mają wpływ na osiąganie sukcesów bądź porażek organizacji. Pozycja autorstwa Katarzyny Kozioł-Nadolnej i Karoliny Beyer pt.: “Proces podejmowania decyzji w organizacjach: teoria i praktyka”, oferuje dogłębną analizę tematu, przedstawiając zarówno teoretyczne podstawy, jak i praktyczne zastosowania.

Współczesne wyzwania w procesach podejmowania decyzji

Obecne warunki, w których działają organizacje, są naznaczone gwałtownym tempem zmian technologicznych, procesów globalizacyjnych oraz niestabilnością rynkową. Menedżerowie nieustannie zmuszeni są identyfikować kluczowe zasoby i czynniki sukcesu, a także przewidywać szanse i zagrożenia pojawiające się w otoczeniu. Efektywność procesu decyzyjnego jest kluczowa dla osiągnięcia zakładanych celów organizacji.

Rola racjonalnych decyzji

Podjęcie decyzji w organizacjach wymaga nie tylko skuteczności, ale także sprawności, celowości i racjonalności. W związku z rosnącą złożonością problemów decyzyjnych, sama intuicja i doświadczenie decydentów nie są wystarczające. Konieczne jest poszukiwanie nowoczesnych metod i narzędzi wspomagających proces podejmowania decyzji.

W monografii pt. “Proces podejmowania decyzji w organizacjach. Teoria i praktyka”, Autorki podjęły rozważania wnoszące istotny wkład do zrozumienia procesu podejmowania decyzji w organizacjach przyjmując następującą strukturę pracy:

• Rozdział 1: Znaczenie decyzji w zarządzaniu organizacją. W rozdziale przedstawiono istotę i rodzaje decyzji menedżerskich oraz systemy, metody i techniki wspomagania decyzji.
• Rozdział 2: Proces podejmowania decyzji – aspekty teoretyczne. W rozdziale zaprezentowano istotę procesu decyzyjnego. Zwrócono również uwagę na aspekty takie, jak niepewność i ryzyko w procesie podejmowania decyzji. Przedstawiono modele procesów decyzyjnych oraz zaproponowano etapy procesu decyzyjnego. Dokonano również analizy barier, które mogą pojawić się na drodze skutecznego podejmowania decyzji.
• Rozdział 3: Determinanty procesu decyzyjnego w organizacjach. W tej części opracowania dokonano przeglądu czynników wpływających na proces podejmowania decyzji. Scharakteryzowano narzędzie jakim jest indywidualny wywiad pogłębiony (IDI). Ta część pracy prezentuje wyniki przeprowadzonego badania w zakresie określenia determinant procesu podejmowania decyzji. Badanie to przeprowadzono wśród 30 podmiotów gospodarczych funkcjonujących na terenie województwa zachodniopomorskiego.
• Rozdział 4: Wsparcie decyzji menedżerskich w obszarze działalności innowacyjnej z zastosowaniem indywidualnego wywiadu pogłębionego (IDI). Rozdział ten podejmuje dyskusję nad wykorzystaniem IDI jako narzędzia wsparcia decyzji menedżerskich. Przedstawiono tu również wyniki badania przeprowadzonego w samorządowej instytucji kultury, zlokalizowanej w Szczecinie.

Zastosowanie IDI jako narzędzia wpierania procesów decyzyjnych

Zaprezentowane wyniki przeprowadzonych badań empirycznych koncentrują uwagę na analizie skuteczności IDI – indywidualnego wywiadu pogłębionego, jako narzędzia wspomagającego decyzje menedżerskie. Badania wykazały, że IDI, mimo że jest szeroko stosowane, ma potencjał do szerszego zastosowania, zwłaszcza w kontekście działań innowacyjnych. Wysoki poziom ryzyka i niepewności, z którymi związane są innowacje, wymaga skutecznego wsparcia decyzyjnego. Przedstawione wyniki wskazują, że IDI może przynieść znaczące korzyści aplikacyjne, zarówno dla badaczy, jak i praktyków.

Niniejsza pozycja wypełnia lukę badawczą w zakresie wspomagania decyzji menedżerskich, szczególnie w działaniach innowacyjnych. Prezentowane wyniki mogą być przydatne zarówno dla kadry zarządzającej, jak i dla innych badaczy. Niniejsza pozycja stanowi cenny wkład w rozwój teorii i praktyki zarządzania. Ponadto, oferuje narzędzia i metody, które mogą znacząco poprawić proces podejmowania decyzji w organizacjach.

Jeśli jesteś zainteresowany wparciem procesu podejmowania decyzji menedżerski, to zapraszam do lektury – “Proces podejmowania decyzji w organizacjach: teoria i praktyka” – pozycji, która dostarcza cennych wskazówek i narzędzi dla menedżerów stojących przed wyzwaniem podejmowania kluczowych decyzji w złożonym i dynamicznie zmieniającym się środowisku.

Po więcej publikacji zapraszam do zakładki “publikacje“.

Artykuł Proces podejmowania decyzji w organizacjach. Teoria i praktyka. pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Marzy Ci się własny biznes, ale obawiasz się formalności? A może chcesz dorobić do domowego budżetu udzielając korepetycji czy sprzedając wytworzone przez siebie produkty? A może masz umiejętności, które warto by zmonetyzować? Jednak pomimo szczerych chęci obawiasz się formalności, biurokracji czy kosztów prowadzenia biznesu? Nie masz pewności czy biznes wypali i obawiasz się ryzyka wejścia na ścieżkę własnej działalności? Jeśli na któreś z powyższych pytań odpowiedź jest twierdząca, to z pomocą przychodzi rozwiązanie, którym jest działalność nierejestrowa. Dzięki niej możesz spróbować pierwszych kroków na drodze do własnego biznesu. Dzięki działalności nierejestrowej możesz sprawdzić czy prowadzenie biznesu jest dla Ciebie. Dowiesz się również czy Twój pomysł na biznes ma szanse powodzenia, a to wszystko bez konieczności rejestracji i innych skomplikowanych formalności.

Czym zatem jest działalność nierejestrowa? Zacznijmy od początku.

Działalność nierejestrowa stała się popularnym rozwiązaniem dla wielu małych przedsiębiorców w Polsce. To rozwiązanie dla tych, którzy chcą prowadzić działalność gospodarczą bez konieczności formalnej rejestracji w CEIDG (Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej). Od 2018 roku, zgodnie z Ustawą Prawo Przedsiębiorców, prowadzenie działalności nierejestrowej (nierejestrowanej lub nieewidencjonowanej) jest prawnie dopuszczalne pod pewnymi warunkami. Jest to rozwiązanie dobrowolne, a jego wybór należy do przedsiębiorcy. W niniejszym artykule przyjrzyjmy się czym jest działalność nierejestrowa, jakie są warunki i obowiązki jej prowadzenia oraz korzyści jakimi się charakteryzuje.

Na czym polega działalność nierejestrowa?

Działalność nierejestrowa nazywana jest często działalnością nieewidencjonowaną lub nierejestrowaną. W skrócie można ją określić jako drobną działalność, która nie podlega rejestracji.

Jeśli chcesz prowadzić działalność nierejestrową, musisz spełniać łącznie następujące warunki:

• Działalność nierejestrowa może być wykonywana tylko przez osoby fizyczne;

• Miesięczne przychody z tej działalności nie mogą przekroczyć 75% minimalnego wynagrodzenia brutto. Co oznacza, że od stycznia do czerwca 2024 roku przychody te w żadnym miesiącu nie mogą przekroczyć kwoty 3.181,50 zł, a od lipca 2024, wraz ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia w gospodarce, przychody z działalności nierejestrowej nie będą mogły przekroczyć 3.225 zł.

• Osoba mogąca prowadzić działalność nieewidencjonowaną w okresie ostatnich 60 miesięcy (5 lat) nie może prowadzić działalności gospodarczej. Co oznacza prowadzenie indywidualnej działalności gospodarczej lub spółki cywilnej. Natomiast, jeśli prowadziłeś spółkę prawa handlowego (spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna, z o.o., SA), to nie wyklucza prowadzenia działalności nierejestrowanej. 

• Prowadzona działalność nie może podlegać żadnym koncesjom, pozwoleniom czy licencjom.

Biorąc pod uwagę obowiązujące limity w 2024 roku, prowadząc działalność nieewidencjonowaną można zarobić ponad 38 tysięcy złotych. Pamiętaj jednak, że w żadnym miesiącu uzyskane przychody nie mogą przekroczyć wskazanego limitu 75% minimalnego wynagrodzenia. W sytuacji przekroczenia takiego limitu, Twoja działalność uznana zostanie za działalność gospodarczą, w związku z czym zachodzi konieczność zarejestrowania działalności gospodarczej w CEIDG. Masz na to 7 dni od dnia przekroczenia limitu. 
Natomiast, sprawy w tej kwestii rozwijają się dynamicznie i w przestrzeni prawnej pojawiają się dyskusje nad wprowadzeniem przepisów, które określałyby limit przychodów obowiązujący w stosunku rocznym, a nie miesięcznych. Rozwiązanie to byłoby szczególnie korzystne dla działalności o charakterze sezonowym, gdzie obserwuje się zróżnicowany poziom przychodów w poszczególnych miesiącach.

Jaką działalność można prowadzić w ramach działalności nierejestrowej?

Działalność nierejestrowa sprowadza się do prowadzenia drobnej działalności, za którą można uznać np. udzielanie korepetycji, drobną sprzedaż np. własnoręcznie robionych produktów, drobne usługi chałupnicze, sprzedaż produktów cyfrowych (e-booki, kursy online), sprzedaż odzieży, zabawek itp.; usługi tłumaczeń, graficzne, czy związane copywritingiem czy programowaniem. Są to przykładowe działalności, a ich katalog jest szeroki. Jest to atrakcyjna forma dla osób rozpoczynających swoją przygodę z biznesem, ze względu na niskie koszty i minimalne formalności. Należy jednak pamiętać, aby nie przekroczyć limitów przychodów określonych dla tej formy działalności.

W jakich sytuacjach nie można prowadzić działalności nierejesterowej?

Są pewne działalności, których nie można prowadzić w formie działalności nierejestrowej. Należą do nich:

• działalność wymagająca zezwolenia, koncesji albo wpisu do rejestru działalności regulowanej;
• działalność, która została zdefiniowana w przepisach jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy – Prawo przedsiębiorców.

Do przykładowych działalności gospodarczych wymagających koncesji, zezwolenia czy wpisu do rejestru działalności regulowanej zalicza się m.in.:

• ochronę osób lub mienia,
• sprzedaż alkoholu,
• organizację imprez turystycznych,
• świadczenie usług detektywistycznych,
• zbieranie odpadów.

Natomiast do działalności, które zostały zdefiniowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy – Prawo przedsiębiorców, zalicza się m.im.:

• pośrednictwo ubezpieczeniowe, w tym wykonywanie czynności agencyjnych,
• usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych.

Jakie obowiązki ma osoba prowadząca działalność nierejestrowaną?

Jednym z głównych obowiązków w działalności nierejestrowej jest prowadzenie ewidencji przychodów. Należy prowadzić uproszczoną ewidencję wszystkich przychodów uzyskanych z działalności. Wystarczy do tego plik w Excelu, czy zwykła kartka papieru, na której będziesz zapisywać każdą dokonaną sprzedaż. Głównym celem tej ewidencji jest kontrola czy miesięcznie nie przekraczasz limitu przychodów. Ewidencja ta jest również przydatna do określenia przychodów i dochodów do opodatkowania w zeznaniu rocznym.

Jest to warunek konieczny, który pomaga kontrolować, czy w danym miesiącu nie przekraczasz limitu przychodów.

Przepisy nie definiują, jak taka ewidencja powinna wyglądać, natomiast przykładowo składać powinna się z:

• Liczby porządkowej,
• Daty sprzedaży,
• Kwoty sprzedaży,
• Numer dowodu sprzedaży,
• Forma sprzedaży,
• Narastającej wartości sprzedaży.

Pamiętaj! 

Jeśli nie będziesz prowadzić ewidencji sprzedaży lub nie będzie ona prowadzona w sposób rzetelny, a zgromadzona dokumentacja nie będzie pozwalała na ustalenie wartości sprzedaży, to urząd skarbowy sam ją określi i naliczy od niej podatek.

A co z wystawianiem rachunków i faktur?

Na życzenie klienta masz obowiązek wystawić rachunek.

Rachunek taki powinien zawierać następujące elementy:

• numer rachunku (np. 1/2024),
• datę wystawienia,
• nazwę sprzedawcy i nabywcy (ew. imię i nazwisko),
• nazwę usługi,
• kwotę do zapłaty.

Na żądanie klienta trzeba również wystawić fakturę. Faktura będzie podobna do rachunku i powinna zawierać następujące elementy:

• datę wystawienia faktury,
• numer kolejny (np. 1/2024),
• imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy,
• nazwę (rodzaj) towaru lub usługi,
• miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług,
• cenę jednostkową towaru lub usługi,
• kwotę należności ogółem.

Podatki w działalności nierejestrowej 

Pamiętaj, że prowadząc działalność nierejestrową musisz opłacić podatek dochodowy (określisz go w zeznaniu rocznym PIT 36), według skali podatkowej (12% lub 32% – w zależności od sumy wszystkich uzyskanych przychodów w roku podatkowym). Znowelizowana ustawa o podatku dochodowym dla osób fizycznych wprowadza nowy termin “przychody z działalności nieewidencjonowanej”, które stanowią przychody z innych źródeł. Co to oznacza? Oznacza to, że w rocznym sprawozdaniu – w deklaracji PIT 36 – musisz wykazać przychód uzyskany z takiej nieewidencjonowanej działalności w pozycji “inne źródła niewymienione w wierszach od 1 do 8 …)”.

Oznacza to, że uzyskane dochody z działalności nierejestrowej sumują się z pozostałymi dochodami, co wpływa bezpośrenio na wartość podatku. Ponadto, nie musisz opłacać comiesięcznych (lub kwartalnych) zaliczek na podatek dochodowy. Zwróć jednak uwagę, iż nie płacąc zaliczek na podatek dochodowy, w zeznaniu rocznym może się zebrać spora kwota podatku do zapłaty. Szczególnie kiedy masz inne dochody i rocznie przekraczasz kwotę wolną od podatku, lub wejdziesz w drugi próg podatkowy. W rozliczeniu rocznym (PIT 36) podatek z działalności nierejestrowej określony w zeznaniu podatkowym zostanie jako niedopłata. Żeby nie było zaskoczenia, że uzbierała się spora kwota podatku do zapłaty, warto miesięcznie odkładać pewną sumę środków (np. 12% od uzyskanych przychodów), by być przygotowanym do zapłaty podatku przy rozliczeniu rocznym.

Można jednak obniżyć wartość przychodów podlegającą opodatkowaniu. Zgodnie z interpretacją Ministerstwa Finansów (link do interpretacji) od przychodów z działalności nierejestrowej możesz odliczyć koszty uzyskania przychodów. W tym celu należy ewidencjować koszty i gromadzić dokumenty (faktury, rachunki) potwierdzające poniesienie niezbędnych wydatków związanych z wytwarzaniem produktu/usługi sprzedawanej przez Ciebie w ramach działalności nierejestrowej. Warunki czym są koszty uzyskania przychodów określone są w art. 22. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT).

Czy musisz opłacać VAT prowadząc działalność nierejestrowa?

Odpowiedź brzmi: Nie 🙂 W ustawie o VAT określono, że działalność nieewidencjonowana jest zwolniona z opodatkowania VAT, ale…., No właśnie jest jedno ale: osoba prowadząca działalność nieewidencjonowaną musi prowadzić uproszczoną, dzienną ewidencję sprzedaży. Pamiętaj też, że zwolnienie z VAT’u dotyczy wielu działalności, natomiast nie wszystkich. W przepisach ust. 13 pkt 1-2 ustawy o podatku od towarów i usług określone zostały działalności, które nie podlegają zwolnieniu z podatku VAT.

Składki ZUS w działalności nierejestrowej

Kolejną istotną kwestią jest brak konieczności opłacania składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne (czyli ZUS i NFZ). Pozwala to ograniczyć koszty działalności, które każdy typowy przedsiębiorca ponosi, niezależnie czy osiągnie przychód, czy też nie.

Ma to oczywiście drugą stronę medalu, gdyż nie płacąc składek ZUS, nie odkładasz środków na przyszłą emeryturę i nie nabierasz uprawnień emerytalnych i rentowych. A w przypadku braku innej formy zarobkowania, nie będziesz mieć ubezpieczenia zdrowotnego, czyli nie będziesz mieć możliwości korzystania z państwowej służby zdrowia. Ale umówmy się, że działalność nierejestrowa często traktowana jest jako dodatkowe źródło dochodu, więc aspekt składek ZUS i na opiekę zdrowotną zostaje spełniony w ramach podstawowego zatrudnienia na umowę o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej. W przeciwnym wypadku miej świadomość braku ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego. Inną kwestią jest sytuacja, kiedy działalność nierejestrową realizujesz wykonując umowę o świadczenie usług lub umowę zlecenie. W tym wypadku podlegasz ubezpieczeniom jako zleceniobiorca, ponieważ podmiot zawierający z Tobą umowę pełni rolę płatnika składek ZUS i zobowiązany jest odprowadzić składki z tytułu takiej umowy.

Podleganie pod inne przepisy

Jako osoba prowadząca działalność nierejestrową podlegasz również pod wiele przepisów, jak każdy typowy przedsiębiorca. Zaliczyć tu można chociażby prawa konsumentów. Przykładowo, masz obowiązki związane z realizacją prawa konsumentów do reklamacji, zwrotu towaru czy jego wymiany lub naprawy. Twojemu klientowi przysługuje również prawo do odstąpienia w terminie 14 dni od umowy zawartej na odległość.

Jakie są zalety i wady działalności nierejestrowanej?

Korzyści z prowadzenia działalności nierejestrowej:

• Prosta forma rozpoczęcia działalności – brak konieczności rejestracji działalności w CEIDG, w Urzędzie Skarbowym oraz w GUS. Co wiąże się z brakiem konieczności ubiegania się o numer REGON czy NIP.
• Niskie koszty prowadzenia działalności – z założenia nie ma obowiązku opłacania składek ZUS.
• Mniejsze formalności w zakresie prowadzenia sprawozdawczości finansowej i księgowej. Jedyne do czego przepisy obligują osobę prowadzącą działalność nierejestrową, to prowadzenie uproszczonej, dziennej ewidencji sprzedaży.
• Możliwość testowania pomysłu na biznes – bez konieczności ponoszenia dużych kosztów.

Główne wady działalności nierejestrowanej to:

• Ograniczony limit przychodów – po przekroczeniu limitu konieczna jest rejestracja działalności gospodarczej.
• Brak ubezpieczenia społecznego i zdrowotnego – osoba prowadząca działalność nierejestrowaną nie jest objęta ubezpieczeniem ZUS (wada ta jest niwelowana, gdy pracujesz jednocześnie na etacie lub innych formach, z których opłacasz ZUS)
• Ograniczony dostęp do niektórych form dofinansowania – osoby prowadzące działalność nierejestrowaną nie mogą ubiegać się o niektóre dotacje i granty.
• Pamiętaj również, że na życzenie Twojego klienta masz obowiązek wystawić mu fakturę lub rachunek za dokonaną sprzedaż, oraz masz obowiązek prowadzić dzienną uproszczoną ewidencję sprzedaży.

Podsumowanie

Działalność nierejestrowana to dobry sposób na rozpoczęcie swojej przygody z biznesem. Jest to prosta i tania forma działalności, która idealnie sprawdza się dla osób, które chcą testować pomysły na biznes lub generować niewielkie przychody.

Jeśli się zdecydujesz na prowadzenie działaności nierejestrowej, daj znać jak Ci idzie 🙂 

Artykuł Działalność nierejestrowa 2024 – czyli jak zarabiać bez rejestracji biznesu? pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Tarcza antykryzysowa to pakiet ustaw przyjętych przez Sejm 28. marca 2020. Obecnie pakiet ustaw skierowany został pod obrady Senatu. Przyjęte zapisy mają na celu wparcie przedsiębiorców w trudnych czasach związanych z epidemią Covid-19. Ale czy wszystkich? Kto może liczyć na wsparcie? Jak to wsparcie wygląda? Które przedsiębiorstwa nie będą mogły korzystać z pomocy Państwa? Jakie są warunku wparcia? O tym m.in. w niniejszym artykule.

Tarcza antykryzysowa podstawowe założenia

Przyjęte przepisy tzw. tarczy antykryzysowej mają na celu wpieranie przede wszystkim mikroprzedsiębiorców w sytuacji, kiedy w wyniku epidemii Covid-19 pogorszeniu uległa ich sytuacja ekonomiczna. Przepisy w głównej mierze dotyczą:

• ochrony miejsc pracy, w tym dofinansowanie zatrudnienia,
• wypłaty tzw. świadczenia postojowego,
• zwolnienia z opłacania składek ZUS (szczegóły poniżej),
• pożyczki dla mikroprzedsiębiorców,
• poręczeń i gwarancji udzielanych przez Bank Gospodarstwa Krajowego,
• rozliczanie straty,
• odroczenie niektórych obowiązków, m.in. opłacania zaliczek na podatek dochodowy

Niestety przyjęte rozwiązania nie dotyczą wszystkich podmiotów gospodarczych, które odczuwają negatywne skutki gospodarcze rozprzestrzeniającej się epidemii. Ponadto, w ramach pakietu ustaw przemycone zostały wątpliwe zapisy dotyczące np. kodeksu wyborczego czy możliwości używania paralizatorów w więzieniach. Szczegóły poszczególnych rozwiązań dotyczących wparcia dla przedsiębiorstw postaram się przybliżyć w dalszej części artykułu.

Ochrona miejsc pracy – dofinansowanie wynagrodzeń

Ustawodawca przyjął rozwiązania mające na celu wsparcie przedsiębiorstw, które odczuły negatywne skutki ekonomiczne związane ze stanem epidemii w gospodarce. Skutkiem takim może byś spadek obrotów w przedsiębiorstwie czy obniżenie wymiaru czasu pracy pracownikom, w wyniku spadku obrotów w następstwie epidemii Covid-19. Dofinansowanie wynagrodzenia finansowane jest ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

Co oznacza spadek obrotów?

W pierwszej kolejności należy wytłumaczyć co ustawodawca rozumie przez spadek obrotów gospodarczych będących następstwem epidemii Covid-19? Jest to spadek sprzedaży towarów lub usług (ilościowo lub wartościowo):

• o minimum 15% obrotów w ciągu dowolnie wybranych dwóch kolejnych miesięcy (po 1 stycznia 2020) w stosunku do obrotów z analogicznego okresu roku poprzedniego;
• o minimum 25% z dowolnie wybranego miesiąca (po 1 stycznia 2020) w stosunku do obrotów z miesiąca poprzedzającego.

Jak wygląda dofinansowanie miejsc pracy?

W związku ze spadkiem obrotów gospodarczych pracownikowi objętemu przestojem ekonomicznym pracodawca wypłaca wynagrodzenie w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. Pracodawca będzie mógł otrzymać dofinansowanie do wynagrodzenia w kryzysowym okresie ze środków FGŚP w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia; plus kwota w wysokości składek ZUS pracodawcy (czyli łącznie 1.533,09 zł).

W sytuacji obniżenia czasu pracy pracowników w wyniku spadku obrotów związanych z epidemią Covid-19, pracodawca może skrócić wymiar czasu pracy o 20%, nie więcej niż do 0,5 etatu. Z zastrzeżeniem, że wynagrodzenie nie może być niższe niż minimalne wynagrodzenia za pracę, uwzględniając wymiar czasu pracy. W takiej sytuacji dofinansowanie wynagrodzenia z FGŚP wynosi 50% wynagrodzenia, ale nie więcej niż 40% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia plus składki na ubezpieczenia społeczne (tj. 2.452,27 zł).

Należy podkreślić, iż dofinansowanie nie dotyczy wynagrodzeń pracowników, które przekraczały 300% przeciętnego wynagrodzenia.

Powyższe świadczenia obowiązywać będą przez 3 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Przedsiębiorca składa wniosek o dofinansowanie do Wojewódzkiego Urzędu Pracy (może to zrobić elektronicznie).

Dofinansowanie kosztów wynagrodzeń i prowadzenia działalności

Kolejnym rozwiązaniem tarczy antykryzysowej jest dofinansowanie przez starostę, na podstawie zawartej umowy, części kosztów wynagrodzeń pracowników, oraz należnych od tych wynagrodzeń składek na ubezpieczenia społeczne, w przypadku spadku obrotów gospodarczych w następstwie wystąpienia COVID-19. Dofinansowanie to płatne jest ze środków

Ustawodawca rozumie spadek obrotów jako spadek sprzedaży w dwóch kolejnych miesiącach (po 1. stycznia 2020) w stosunku do analogicznego okresu w roku poprzednim. A wysokość dofinansowania kształtuje się następująco:

• w przypadku spadku obrotów o conajmniej 30% – dofinansowanie może być przyznane w wysokości nie przekraczające 50% sumy wynagrodzeń wraz ze składkami ZUS, nie przekraczając jednak wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia powiększonego o składki na ubezpieczenie społeczne pracodawcy, na pracownika;
• w przypadku spadku obrotów o co najmniej 50% – dofinansowanie może być przyznane w wysokości nie przekraczające 70% sumy wynagrodzeń wraz ze składkami ZUS, nie przekraczając jednak wysokości 70% minimalnego wynagrodzenia powiększonego o składki na ubezpieczenie społeczne pracodawcy, na pracownika;
• w przypadku spadku obrotów o co najmniej 80% – dofinansowanie może być przyznane w wysokości nie przekraczające 90% sumy wynagrodzeń wraz ze składkami ZUS, nie przekraczając jednak wysokości 90% minimalnego wynagrodzenia powiększonego o składki na ubezpieczenie społeczne pracodawcy, na pracownika;

Powyższe dofinansowanie przyznaje się jedynie dla mikro, małym i średnim przedsiębiorcom, na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Warunkiem jest utrzymanie miejsc pracy w okresie dofinansowania oraz po finansowania przez okres równy temu okresowi. Podobne dofinansowanie może uzyskać również organizacjom pozarządowym.

Wniosek o dofinansowanie przedsiębiorca składa w Powiatowym Urzędzie Pracy. Przedsiębiorca, aby uzyskać to dofinansowanie, nie może korzystać z finansowania tych samych kosztów z innych źródeł publicznych.

O podobne świadczenie może ubiegać się osoba prowadząca działalność gospodarczą nie zatrudniająca pracowników. W takim wypadku starosta może, na podstawie zawartej umowy, przyznać dofinansowanie części kosztów prowadzenia działalności, w związku ze spadkiem obrotów. Wartości dofinansowania kształtują się podobnie jak w przypadku dofinansowania wynagrodzeń, przez okres maksymalnie 3 miesięcy:

• spadek obrotów o minimum 30% – dofinansowanie w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia
• spadek obrotów o minimum 50% – dofinansowanie w wysokości 70% minimalnego wynagrodzenia
• spadek obrotów o minimum 80% – dofinansowania w wysokości 90% minimalnego wynagrodzenia

Warunkiem dofinansowania jest utrzymanie działalności w okresie dofinansowania i po tym okresie przez czas conajmniej równy temu okresowi.

Pożyczka z Funduszu Pracy

W celu przeciwdziałania negatywnym skutkom epidemii Covid-19 starosta, na podstawie umowy, może udzielić z Funduszu Pracy jednorazową pożyczkę mikroprzedsiębiorcy w wysokości 5.000 zł. Pożyczka ta może zostać umorzona, jeżeli mikroprzedsiębiorca przez okres 3 miesięcy od dnia jej udzielenia nie zmniejszy stanu zatrudnienia.

Świadczenia postojowe w Tarczy antykryzysowej

Świadczenia postojowe wypłacane są przez ZUS i przeznaczone są dla osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą oraz osób zatrudnionych na umowach cywilnoprawnych. Świadczenie postojowe przysługuje, gdy doszło do przestoju pracy w wyniku epidemii Covid-19.
Osobie prowadzącej działalność gospodarczą (tzw. osobom samozatrudnionym) przysługuje świadczenie postojowe, gdy rozpoczęcie działaności nastąpiło przed 1. lutego 2020 i:

• działalność nie została zawieszona oraz przychód z prowadzenia działalności w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o świadczenie postojowe był co najmniej o 15% niższy od przychodu w miesiącu poprzedzającym. Ważne przy tym, że przychód ten nie może przekraczać 300% przeciętnego wynagrodzenia (tj. 15.681)
• nastąpiło zawieszenie działalności po 31. stycznia 2020 oraz przychód w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o świadczenie postojowe nie przekracza 300% przeciętnego wynagrodzenia.

Natomiast, osobie wykonującej pracę na podstawie umowy cywilno prawnej przysługuje świadczenie postojowe gdy:

• gdy umowa cywilnoprawna zawarta została przed 1. lutego 2020
• przychód z tej umowy w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku o świadczenie postojowe nie przekroczył 300% średniego wynagrodzenia

Z założenia świadczenie postojowe przysługuje w wysokości 80% minimalnego wynagrodzenia za pracę; z wyjątkami:

• w przypadku gdy suma przychodów z umów cywilnoprawnych za przedni miesiąc nie przekracza 50% minimalnego wynagrodzenia, świadczenie przysługuje w wysokości sumy tych umów;
• osobie prowadzącej działalność gospodarczą i opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej i zwolnionej z VAT przysługuje świadczenie w wysokości 50% minimalnego wynagrodzenia za pracę (1.300).

Wniosek o świadczenie postojowe należy złożyć w ZUS, najpóźniej w terminie 3 miesięcy od zniesienia stanu epidemii.

Zwolnienie z opłacania składek ZUS

W ramach tarczy antykryzysowej w dobie kryzysu epidemii Covid-19 możliwe jest zwolnienie z opłacania składek ZUS. Niestety dotyczy to jedynie mikroprzedsiębiorców, czyli tych firm, w których zatrudnionych jest maksymalnie 9 pracowników. Zwolnienie z opłacania składek dotyczy okresu od 1. marca 2020 do 31. maja 2020. Składki za ten okres traktuje się jako opłacone, w tym wypadku Państwo pokrywa składki.

Zwolnienie z opłacania składek dotyczy składek ZUS za pracowników i za przedsiębiorstwie

Warunkami niezbędnymi do skorzystania ze zwolnienia przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą są:

• prowadzenie działalności przez 1. lutego 2020
• przychód za miesiąc, za który składany jest wniosek o zwolnienie nie może przekraczać 300% przeciętnego wynagrodzenia (15.681 zł)

Wątpliwości budzi warunek przychodu. Narzuca się pytanie dlaczego brany jest pod uwagę przychód a nie dochód. Określając tego typu kryterium, automatycznie zmniejsza się ilość podmiotów, które w tak kryzysowej sytuacji będą mogły skorzystać ze zwolnienia.

W okresie zwolnienia z opłacania składek przedsiębiorca oraz jego pracownicy zachowują pełne prawo do świadczeń zdrowotnych i ubezpieczeń społecznych. Wniosek o zwolnienie z opłacania składek płatnik składa do ZUS najpóźniej do 30. czerwca 2020. Co ważne, płatnik składek za okres zwolnienia (marzec, kwiecień, maj) zobowiązany jest złożenia deklaracji rozliczeniowych w dotychczasowych terminach. Chyba że zwolniony jest z obowiązku ich składania.

Poręczenia i gwarancje BGK

Bank Gospodarstwa Krajowego może udzielić poręczeń i gwarancji spłaty kredytów zaciągniętych przez przedsiębiorców (z wyłączeniem mikro i małych przedsiębiorców). Poręczenie i gwarancje mogą obejmować nie więcej niż 80% pozostającej do spłaty kwoty kredytu.

Odroczenia terminów

Tarcza antykryzysowa wprowadza również zapisy pozwalających na odroczenie niektórych obowiązków. Między innymi przedłuża się do 20. lipca 2020 zapłatę podatku z okres od marca do maja. Dotyczy to przedsiębiorców, którzy ponieśli negatywne skutki epidemii. Jak również ich przychody były niższe przynajmniej o 50% w stosunku do miesiąca w roku poprzednim.

W tym miejscu nasuwa się pytanie: O jakim podatku mówimy, jeżeli dominująca większość przedsiębiorstw, w tym kryzysowym okresie, nie wygeneruje dochodu?

Podsumowując

Przyjęte rozwiązania w tarczy antykryzysowej, przede wszystkim dotyczą najmniejszych przedsiębiorstw. By uzyskać większość elementów wsparcia przedsiębiorcy/pracownicy nie mogą uzyskać przychodu wyższego niż 300% średniego wynagrodzenia. Dlaczego ustawodawca jako kryterium wybrał przychód a nie dochód? To pytanie pozostaje bez odpowiedzi. Duże przedsiębiorstwa praktycznie nie uzyskują wsparcia, a to one zatrudniają znaczącą ilość pracownikow w gospodarce. Oczywiście duże firmy dysponują rezerwami, które w pewnym stopniu pomogą przetrwać kryzysową sytuację. Tylko na jak długo środki te wystarczą? W obecnej bardzo niepewnej sytuacji, nie wiemy jak długo kryzys epidemiczny potrwa. Ile przedsiębiorstw z branży gastronomicznej, turystycznej, hotelarskiej, transportowej, handlowej, produkcyjnej upadnie? Co więcej, kryzysem objęta jest cała gospodarka światowa, a skutki kryzysu odczuwane będą jeszcze przez długi okres czasu. Licząc, że gospodarki przetrwają ten ciężki okres, życzę wszystkim czytelnikom dużo zdrowia.

Artykuł Tarcza antykryzysowa. Jak wygląda wsparcie dla przedsiębiorców w czasie epidemii Covid-19 pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Artykuł Zakładanie własnej firmy pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Dotychczas pojęcie “Mały ZUS” potocznie dotyczyło możliwości opłacania preferencyjnych składek przez zaczynających działalność gospodarczą. Obecnie początkujący przedsiębiorca ma możliwość skorzystania z tzw. ulgi na start przez pierwsze 6 miesięcy prowadzenia działalność i przez kolejne 24 miesiące może opłacać preferencyjne składki na ubezpieczenia społeczne. Szczegóły przeczytasz w artykule dotyczącym konstytucji biznesu oraz składek na ubezpieczenia społeczne.
Natomiast dziś, tzw. “Mały ZUS” określa możliwość opłacania obniżonych składek na ubezpieczenia społeczne rownież poza okresem rozpoczynania  działalności gospodarczej.

01. stycznia 2019 roku zaczęły obowiązywać nowe przepisy dotyczące możliwości opłacania przez przedsiębiorców niższych składek na ubezpieczenia społeczne. Mały ZUS przeznaczony jest dla przedsiębiorców osiągających niskie przychody z tytułu prowadzonej działalności. Będą oni mogli opłacać składki od podstawy wymiaru, której wysokość będzie zależna od wysokości uzyskiwanych przychodów w poprzednim roku podatkowym.

Warunki do skorzystania z Małego ZUS’u:

Aby móc skorzystać z Małego ZUS’u należy spełnić następujące warunki:

• konieczność prowadzenia działalności gospodarczej w poprzednim roku przez co najmniej 60 dni, a tak naprawdę chodzi o 60 dni opłacanych składek ZUS;
• przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie może przekroczyć w poprzednim roku kalendarzowym trzydziestokrotności kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę z grudnia roku poprzedniego. W grudniu 2018 roku minimalne wynagrodzenie wynosiło 2 100 PLN, czyli trzydziestokrotność stanowiąca limit przychodów w 2019 uprawniający do skorzystania z Małego ZUS’u to 63 000 PLN (30 x 2 100 PLN);
• jeżeli przedsiębiorca nie prowadził działalności przez cały rok, to limit przychód wylicza się proporcjonalnie do ilości dni, za które przedsiębiorca opłacał składki (prowadził działalność). Jak to policzyć? Należy podzielić trzydziestokrotność minimalnego wynagrodzenia (63 000) przez liczbę dni w roku (365) i pomnożyć przez liczbę dni prowadzenia działalności. Uzyskany wynik należy zaokrąglić do pełnych groszy;

Kto nie będzie mógł skorzystać z Małego ZUS’u?

Z Małego ZUS nie będą mogli skorzystać:

• przedsiębiorcy, którzy prowadzili działalność w poprzednim roku krócej niż przez 60 dni;
• podatnicy, którzy w poprzednim roku kalendarzowym rozliczali podatek w formie karty podatkowej i korzystali ze zwolnienia z VAT;
• przedsiębiorcy, którzy w poprzednim roku podlegali ubezpieczeniom społecznym lub ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu inne pozarolniczej działalności gospodarczej (np. jako wspólnicy w spółce jawnej);
• przedsiębiorcy, którzy mogą korzystać z preferencyjnych składek ZUS, których podstawa wymiaru wynosi 30% minimalnego wynagrodzenia;
• przedsiębiorca, który wykonywał pracę dla byłego lub obecnego pracodawcy (jako pracownik) w poprzednim lub bieżącym roku.

Jak obliczyć podstawę wymiaru składek Małego ZUS’u?

Obliczanie to dotyczy wyliczenia najniższej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.

W pierwszej kolejności należy podzielić przychód z roku poprzedniego i podzielić go przez ilość dni prowadzenia działalności, a następnie pomnożyć przez 30.

W dalszej kolejności uzyskany wynik należy pomnożyć przez współczynnik określany przez ZUS niezbędny do wyliczenia podstawy wymiaru składek. W 2019 roku współczynnik wynosi 0,5083

Przykład

Jan prowadził działalność przez cały 2018 rok i uzyskał przychód roczny w wysokości 50 000 PLN

50 000/365 x 30 = 4 109,59

4 109,59 x 0,5083 = 2 088,90

Zgodnie z powyższymi wyliczeniami najniższa podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne pana Jana wynosi 2 088,90 PLN. 

Ważne:

Najniższa podstawa wymiaru składek nie może być niższa niż 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę i nie może przekraczać 60% prognozowanego średniego wynagrodzenia miesięcznego.
Jeżeli najniższa podstawa wymiaru składek będzie niższa niż 30% minimalnego wynagrodzenia, to podstawa wymiaru składek zostaje podwyższona do wartości 30% minimalnego wynagrodzenia (w 2019 roku to 675 PLN).

Przedstawione wyliczenia pozwalają określić najniższą podstawę wymiaru składek, należy podkreślić, że przedsiębiorca może opłacać wyższe składki niż minimalne.

Jak długo można korzystać z Małego ZUS’u?

Przedsiębiorca może korzystać z Małego ZUS’u przez 36 miesięcy w ciągu 60 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej.

Co należy zrobić by skorzystać z Małego Zus’u?

Należy wyrejestrować się z ubezpieczeń z dotychczasowym kodem ubezpieczenia (złożyć deklarację ZUS ZWUA) i zarejestrować się do ubezpieczeń z nowym kodem rozpoczynający się 05 70 lub 05 72 (złożyć deklarację ZUS ZUA, a jeśli przedsiębiorca podlega wyłącznie ubezpieczeniu zdrowotnemu to deklaracja ZUS ZZA).

Powyższe dokumenty należy złożyć w ciągu 7 dni od:

• od 1 stycznia 2019 roku, jeżeli przedsiębiorca kontynuuje działalność gospodarczą i spełnia warunki do skorzystania za Małego ZUS’u;
• pierwszego dnia rozpoczęcia lub wznowienia działalności gospodarczej;
• od pierwszego dnia, w który przedsiębiorca spełni warunki korzystania z Małego ZUS (np. po upływie okresu opłacania preferencyjnych składek na ubezpieczenia społeczne).

A co ze składkami na ubezpieczenie zdrowotne?

Przepisy dotyczące Małego ZUS dotyczą wyłączenie składek na ubezpieczenia społeczne.

Artykuł Mały ZUS od 01/01/2019 pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

1-go lipca 2018 roku weszła w życie metoda podzielonej płatności, tzw. split payment.  Nowe przepisy wynikają z nowelizacji ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018, poz. 62 i 1075) i określone zostały w art 108a-d.

Czym jest split payment?

Split payment czyli metoda podzielonej płatności (MPP) oznacza, że płatność za fakturę za towar lub usługę będzie dzielona na dwie części: kwotę netto i kwotę podatku VAT.
Załóżmy, że wartość towaru netto wynosi 1.000,00 PLN, w związku z powyższym wartość podatku VAT (23%) wynosi 230,00 PLN. Kwota netto (1000 PLN) trafi na konto firmowe przedsiębiorcy, natomiast kwota 230 PLN VAT zostanie zaksięgowania na specjalnym rachunku VAT. Za podział płatności odpowiedzialny jest bank.
Specjalny rachunek VAT zostanie założony automatycznie przez bank do rachunku firmowego każdego przedsiębiorcy. Jeżeli przedsiębiorca posiada kilka rachunków firmowych w jednym banku, to automatycznie zostanie założony jeden rachunek VAT do wszystkich podsiadanych w konkretnym banku rachunków firmowych. Natomiast, gdy przedsiębiorca będzie chciał mieć więcej rachunków VAT, może złożyć w banku taki wniosek (np. o oddzielne rachunki VAT dla każdego konta).

Split payment – metoda podzielonej płatności obecnie jest dobrowolna, co oznacza, że nabywca każdorazowo dokonując płatności za faktury będzie decydował czy skorzystać z MPP. Oczywiście sprzedawca może zawrzeć w umowie z kontrahentami czy chce by jego faktury były opłacane przy wykorzystaniu metody split payment. Natomiast, Ministerstwo Finansów planuje od 2019 roku wprowadzić obowiązek metody podzielonej płatności, jednak na to potrzebna jest zgoda Komisji Europejskiej, o którą MF wystąpiło w maju 2018.

Jak zostało wyżej wspomniane wykorzystanie metody podzielonej płatności leży po stronie nabywcy. Na czym czynność polega? Nabywca w dalszym ciągu będzie dokonywał jednego przelewu na rachunek kontrahenta. Natomiast, w momencie dokonywania przelewu nabywca będzie musiał użyć specjalnego komunikatu przelewu, a w tym komunikacie nabywca wskazuje:
– kwotę brutto;
– kwotę VAT;
– numer faktury, za którą dokonywana jest płatność;
– numer, za pomocą którego dostawca towaru lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (NIP dostawcy).
Po dokonanym przelewie bank odbiorcy automatycznie zaksięguje kwotę netto na rachunku firmowym dostawcy, a kwotę VAT na jego rachunku VAT.

Dla kogo split payment?

Z metody podzielonej płatność skorzystać może każdy przedsiębiorca niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności czy wielkości przedsiębiorstwa. Natomiast z metody split payment nie skorzystają nabywcy nieprowadzący działalności gospodarczej (konsumenci); nabywcy, którzy uzyskali faktury od kontrahentów zwolnionych z VAT oraz przedsiębiorcy – w zakresie faktur objętych mechanizmem odwróconego obciążenia VAT w branży budowlanej lub tzw. branżach wrażliwych, np. elektronika, stal, metale kolorowe.

Ograniczenia w zakresie korzystania z rachunku VAT

Pomimo, że Ministerstwo Finansów podkreśla, że zarówno sam rachunek VAT, jak i środki na nim zgromadzone cały czas należą do przedsiębiorcy, a organy podatkowe nie będą dysponować środkami zgromadzonymi na rachunkach VAT, sprawują jednak nadzór nad ich uwolnieniem, to w praktyce oznacza, że przedsiębiorca nie może dowolnie korzystać ze zgromadzonych środków na rachunku VAT.

Jak można korzystać z rachunku VAT?

Przedsiębiorca może skorzystać ze środków na rachunku VAT przy płaceniu:

• za usługi lub towary, gdzie kwotę podatku VAT można opłacić ze środków na rachunku VAT, na rachunek VAT kontrahenta;
• swoich zobowiązań podatkowych z tytułu VAT do urzędu skarbowego, niezależnie od tego czy przedsiębiorca korzysta z MPP czy nie.

Jak uwolnić środki z rachunku VAT?

Uwolnienie środków z rachunku VAT nie jest już takie proste, aczkolwiek możliwe. W tym celu należ złożyć wniosek do naczelnika urzędu skarbowego o uwolnienie tych środków, czyli przekazanie ich na rachunek rozliczeniowy. Podatnik we wniosku określa kwotę, jaką chciałby uwolnić z rachunku VAT. Niestety, naczelnik urzędu skarbowego, ma na podjęcie decyzji 60 dni i w swoim postanowieniu określa kwotę jaka ma zostać przekazana na rachunek podatnika.
Należy podkreślić, że naczelnik urzędu może odmówić wydania zgody na przelanie środków. Co prawda, ustawa określa w jakich sytuacjach może podjąć decyzję odmowną, a zaliczają się do nich sutacje:

Rachunek VAT a zwrot różnicy podatku

Podatnicy korzystający z metody podzielonej płatności będą otrzymywać zwrot różnicy podatku (nadwyżka między podatkiem naliczonym a należnym)  w przyspieszonym terminie, czyli do 25 dni. Zwrot różnicy podatku będzie przekazywany na rachunek VAT. W tym celu należy przy składaniu deklaracji VAT zaznaczyć opcję zwrotu na rachunek VAT oraz określić kwotę.

Jak to wygląda w praktyce, spójrz na poniższy rysunek:

źródło: Ministerstwo Finansów, www.mf.gov.pl

Wady i zalety podzielonej płatności

Dyskusja nad sensem wprowadzenia split payment toczy się od dłuższego czasu. O ile banki informatycznie nie miały większego problemu z dostosowaniem się do nowych przepisów, to wśród przedsiębiorców pojawiło się wile wątpliwości związanych z korzystaniem z nowej metody płatności za transakcje.

Do zalet metody podzielonej płatności zaliczyć należy:

• przyspieszony zwrot (do 25 dni) nadpłaconego podatku VAT;
• brak sankcji (art. 112b i 112c ustawy), tj. zastosowanie podwyższonej stawki odsetek za zwłokę w wysokości 150% standardowej stawki – Przedsiębiorca korzystający ze split payment nie będzie karany za m.in. omyłkowe wykazanie zaniżonej kwoty zobowiązania podatkowego, czy też niezłożenia deklaracji i niewpłacenia należnego podatku, czy też ujęcia w deklaracji VAT z tzw. pustej faktury;
• przedsiębiorca będzie mógł się uchronić przez negatywnymi skutkami w sytuacji transakcji z nieuczciwym kontrahentem. Brak zastosowania przepisów z rozdziału Xa ustawy o podatku od towarów i usług, dotyczących odpowiedzialności solidarnej w VAT.

Do podstawowych wad split payment zaliczyć należy:

• za główną wadę uznaje się zamrożenie środków z VAT na rachunku VAT, co w konsekwencji może skutkować negatywnie na płynność finansową przedsiębiorstwa czy obniżenie możliwości inwestycyjnych;
• braku możliwości swobodnego korzystania ze środków zgromadzonych na rachunku VAT, a możliwość ich ewentualnego zwolnienia wymaga złożenie wniosku do urzędu skarbowego z uzasadnieniem, a następnie zgody naczelnika US, który na wydanie decyzji ma 60 dni od dnia złożenia wniosku (patrz wyżej);
• brak kontroli błędów w przelewach metodą podzielonej płatności. Nabywca w dokonywanym przelewie za fakturę wpisuje kwoty brutto i podatku. W tej sytuacji może dojść do pomyłek i przelania niewłaściwych kwot na rachunek dostawcy i jego rachunek VAT;
• brak możliwości realizacji zbiorczych przelewów za kilka faktur tego samego dostawcy. W przypadku kilku faktur od jednego kontrahentach przelew środków za każdą fakturę musi nastąpić oddzielnie.

Czy pojawią się inne zagrożenia i korzyści z wykorzystania split payment – metody podzielonej płatności, to pokaże praktyka. Czy przedsiębiorcy będą chętni korzystać z tego typu transakcji? Czy następny rok będzie rokiem wprowadzania obligatoryjnego stosowania tej metody? O tym dowiemy się niebawem.

Jesteś przedsiębiorcą i korzystasz ze split payment podziel się swoją opinią na ten temat 🙂

Więcej o podatkach w małej firmie poczytasz na blogu.

Artykuł Split payment – metoda podzielonej płatności pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Opodatkowanie w małej firmie. Trudno się nie zgodzić, że jedną z dwóch pewnych rzeczy w życiu są podatki. Trzeba się z tym niestety pogodzić. Ale przede wszystkim należy zastanowić się, jaką formę opodatkowania wybrać, by była jak najmniej dotkliwa.
Prowadząc działalność gospodarczą wysokość i sposób opodatkowania dochodów będą zależały m.in. od wybranej formy organizacyjno-prawnej przedsiębiorstwa. Szerzej na ten temat piszę w artykule Formy prawne przedsiębiorstw.

Forma prawna a opodatkowanie

Przybliżając po krótce formy prawne, przedsiębiorstwa możemy podzielić na osobowe i spółki kapitałowe. Formy osobowe przedsiębiorstw to indywidualna działalność gospodarcza i spółki cywilna, jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna. Do przedsiębiorstw kapitałowych zaliczamy spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i spółkę akcyjną.

W osobowych formach działalności mamy do czynienia z pojedynczym opodatkowaniem, co oznacza, że zyski firmy są jednocześnie zyskami jej właścicieli i podlegają opodatkowaniu tylko raz. W spółkach kapitałowych dochodzi natomiast do podwójnego opodatkowania, czyli w pierwszej kolejności opodatkowany jest dochód przedsiębiorstwa, a następnie dochód jego właścicieli, np. z tytułu wypłaconej dywidendy.

Podatek dochodowy od osób fizycznych a podatek dochodowy od osób prawnych

Kolejną rzeczą, która ma wpływ na sposób opodatkowania, w pewnym sensie związaną z formą prawną przedsiębiorstwa, jest to czy dochody będą podlegać pod opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) czy osób prawnych (CIT).

Podatkiem dochodowym od osób prawnych są opodatkowane te przedsiębiorstwa, które posiadają osobowość prawną czyli sp. z o.o. i spółka akcyjna.  Podatkiem dochodowym od osób fizycznych opodatkowani są właściciele przedsiębiorstw będący osobami fizycznymi (mowa tu o formach osobowych).

Podatek w dochodowy w małej firmie

Małe przedsiębiorstwa, to najczęściej osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. Rejestrując działalność należy wskazać formę, z której przedsiębiorca będzie korzystał. W tej sytuacji przedsiębiorca jako osoba fizyczna, ma do wyboru cztery formy opodatkowania PIT:

• Podatek według skali tzw. Zasady ogólne (18% i 32%);
• Podatek liniowy (19%);
• Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (2%, 3% 5,5%, 8,5%, 17% 20%);
• Karta podatkowa.

Powyższe formy opodatkowania oprócz przedsiębiorcy indywidualnego, mogą być również wybrane przez przedsiębiorców, którzy są osobami fizycznymi i są wspólnikami w spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej i komandytowo-akcyjnej.

Ważne:

Jeżeli w trakcie rejestrowania działalności nie zaznaczysz formy opodatkowania, z automatu Twoja działalność będzie opodatkowana podatkiem na zasadach ogólnych. 

W trakcie roku nie można zmnieć sposobu opodatkowania. Zmiana możliwa jest dopiero w kolejnym roku. W tym wypadku należy  złożyć w Urzędzie Skarbowym do 20 stycznia deklarację wyboru nowej formy opodatkowania.

Również popularną formą prawną dla przedsiębiorstw, może nie zawsze tych najmniejszych, jest spółka z o.o., która jako osoba prawna podlega pod opodatkowanie podatkiem dochodowych od osób prawnych, czyli CIT (standardowo 19%, preferencyjnie 15%).

Podatek dochodowy od osób fizycznych

Przyjrzyjmy się teraz bliżej dostępnym czterem formom opodatkowania podatkiem PIT. Kto może wybrać poszczególne formy opodatkowania? Dla kogo dana forma jest bardziej korzystana? Kiedy podatek liniowy jest bardziej atrakcyjny od podatku wg skali? Kto może korzystać z karty podatkowej, a kto z ryczałtu?

Podatek wg skali – zasady ogólne

Rejestrując działalność gospodarczą w CEiDG należy wybrać odpowiednią formę opodatkowania, jeśli nie zostanie to dokonane, to dochód z działalności będzie automatycznie opodatkowany na zasadach ogólnych – według skali podatkowej (tak, jak dochody ze stosunku pracy).
Podstawą opodatkowania jest dochód rozumiany jako różnica między przychodami a kosztami uzyskania przychodu.

Dochód = przychód – koszty uzyskania przychodu

Podatek opłacany jest wg skali podatkowej 18% i 32%.

Zaliczki opłacane mogą być miesięcznie lub kwartalnie, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu/kwartale rozliczeniowym. Przykładowo, gdy zaliczki opłacane są miesięcznie, to np. zaliczka za styczeń płatna jest do 20 lutego. W przypadku zaliczek kwartalnych, zaliczka za pierwszy kwartał płatna będzie do 20. kwietnia. Należy pamiętać, że składki opłacane są bezgotówkowo – przelewem z firmowego rachunku bankowego.
Rozliczenie podatku wg skali dokonuje się poprzez złożenie zeznania rocznego na formularzu PIT-36.

Do zalet opodatkowania na zasadach ogólnych zaliczyć można:

• możliwość potrącania kosztów uzyskania przychodów;
• możliwość dokonania odliczenia ulg podatkowych (np. odliczanie darowizn, ulga internetowa, ulg rehabilitacyjna….);
• możliwość rozliczenia podatku wspólnie z małżonkiem lub jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Do wad zaliczyć należy:

• opodatkowanie wysokich dochodów wyższą stawką 32%;
• dochody z różnych źródeł łączą się i mogą zwiększać podstawę opodatkowania. Na przykład: dochody z działalności, z umowy o pracę, umowy cywilno-prawnej, emerytury itp.
• przy zarobkach powyżej 127.000 PLN brak możliwości odliczenia kwoty zmniejszającej podatek w wyniku braku kwoty wolnej od podatku.

Jak kształtuje się kwota wolna od podatku w 2018?

Od 1 stycznia 2018 kwota wolna od podatku dla najmniej zarabiających wzrosła do 8.000 PLN. Jak kwota wolna od podatku kształtuje się w 2018 roku? Wysokość kwoty wolnej od podatku będzie zależała od dochodów rocznych jakie podatnik uzyskuje.

Osoby zarabiające rocznie do 8.000 PLN nie zapłacą podatku.

W przypadku zarobków w przedziale od 8.000 PLN do 13.000 PLN kwota wolna od podatku spada. W praktyce oznacza to, że kwota która zmniejszająca podatek spada z 1.144 PLN do 556,02 PLN i obliczana jest na podstawie wzoru:

883,98 x (podstawa podatku – 8.000) / 5.000

Przy zarobkach rocznych w przedziale od 13.000 PLN do 85.528 PLN kwota wolna jest stała i wynosi 3.091 PLN, czyli kwota zmniejszająca podatek to 556,02 PLN.

Od zarobków rocznych w wyższych od 85.528 PLN, kwota wolna od podatku spada do zera na poziomie dochodu w wysokości 127.000 PLN (czyli kwota zmniejszająca podatek również spada z 556,02 do zera). Oblicza się ją wg wzoru:

556,02 pomniejsza się o kwotę 556,02 x (podstawa podatku – 85.528) / 41.472

Przy zarobkach powyżej 127.000 PLN podatnikowi nie przysługuje kwota wolna od podatku, czyli kwota zmniejszająca podatek wynosi 0.

Zmiany z opłacaniu zaliczek od 2018 roku

Podatnicy opodatkowani podatkiem dochodowym na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym, którzy uiszczają zaliczki miesięcznie lub kwartalnie, nie będą musieli ich wpłacać, jeżeli podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku nie przekroczy 1000 PLN.

Podatek liniowy

Podatek dość prosty. Bez względu na wysokość dochodu osiąganego z działalności gospodarczej podatek opłacany jest wg stawki 19%. Jedną z wad w porównaniu z podatkiem wg skali jest brak kwoty wolnej od podatku.
W podatku liniowym opodatkowaniu podlega uzyskany dochód, a więc przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania.
Dochodów opodatkowanych w ten sposób nie łączy się z dochodami z innych źródeł. Czyli podatek od dochodów z działalności gospodarczej płacimy osobno, a jeśli mamy inne źródła zarobkowania np. umowa o pracę, to te dochody rozliczamy odrębnie (na zasadach ogólnych).

Kolejną wadą w przypadku podatku liniowego jest brak możliwości korzystania z większości ulg i odliczeń, które przysługują opodatkowanym według skali podatkowej oraz nie można rozliczać się wspólnie z małżonkiem.
Zaliczki opłacane miesięcznie lub kwartalnie do 20. dnia miesiąca/kwartału, a sprawozdanie roczne przedsiębiorca składa na deklaracji PIT-36L do końca kwietnia.

Co przemawia zatem za wyborem podatku liniowego?

Podatek liniowy (19%) staje się dobrą opcją w przypadku uzyskiwania wysokich dochodów rocznych, przewyższających znacznie 85.528 PLN, kiedy po przekroczeniu tej kwoty opodatkowując się na zasadach ogólnych wchodzimy w drugi 32% próg podatkowy. Szacując przewagę podatku liniowego nad podatkiem wg skali, jest on dobrym wyborem przy zarobkach z działalności przewyższających około 100.000 PLN rocznie. Pomimo braku kwoty wolnej od podatku, braku możliwości odliczania ulg, czy rozliczania się wspólnie z małżonkiem czy małoletnim dzieckiem, podatek liniowy liniowy ma stałą stawkę i niezależnie od kwoty dochodu podatek wynosi 19%.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

To co w pierwszej kolejności odróżnia ryczałt od podatku liniowego i podatku wg skali, to podstawa opodatkowania, która w przypadku ryczałtu stanowi przychód (a nie dochód) bez pomniejszania o koszty jego uzyskania.

Natomiast, od przychodu można odliczyć zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne, wpłaty na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonane w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, wydatki na cele rehabilitacyjne (tzw. ulga rehabilitacyjna), wydatki na Internet (tzw. ulga internetowa), darowiznę na określone cele.
Przy rozliczaniu się podatkiem zryczałtowanym, należy prowadzić ewidencję przychodów odrębnie za każdy rok podatkowy, ewidencję wyposażenia i wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Ryczałt mogą stosować osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych oraz spółki jawne osób fizycznych. Przeznaczony jest dla małych podmiotów, a jego zaletą jest m.in. uproszczona księgowość.

Ryczałt mogą opłacać podatnicy, którzy rozpoczną prowadzenie działalności i wybiorą tę formę opodatkowania, a jeżeli ją już prowadzili, mogą ją wybrać, jeżeli ich przychody w poprzednim roku nie przekroczyły równowartości 250 000 EUR (zgodnie z kursem euro ogłaszanym  przez  Narodowy  Bank  Polski  na  pierwszy  dzień  roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy). Górny limit w 2018 r. wynosi 1.078.425 PLN.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych opłaca się miesięcznie do 20. dnia następnego miesiąca. Jest możliwość opłacania podatku kwartalnie, w przypadku gdy przychody z działalności w roku poprzedzającym rok podatkowy nie przekroczyły kwoty stanowiącej równowartość 25.000 EUR. Co oznacza, że w 2018 roku kwartalnie opłacać zryczałtowany podatek będą mogli przedsiębiorcy, których przychód w 2017 roku nie przekroczył 107.842,50 PLN.

Rozliczenie roczne ryczałtu dokonuje się do 20 stycznia na deklaracji PIT-28.

Nie każdy może korzystać z ryczałtu

Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody m.in. z tytułu:

• prowadzenia aptek,
• działalności w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw (prowadzenie lombardów)
• prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wolnych zawodów innych niż określone w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym (lekarzy, lekarzy stomatologów, lekarzy weterynarii, techników dentystycznych, felczerów, położne, pielęgniarki, tłumaczy oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny),
• działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
• działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych,
• ponadto, opodatkowania w tej formie nie można stosować do takich usług, jak m.in.: pośrednictwo w sprzedaży hurtowej maszyn, urządzeń przemysłowych, pośrednictwo w sprzedaży hurtowej paliw, rud, metalu i chemikaliów, usługi prawne, rachunkowo-księgowe i doradztwo podatkowe

Zryczałtowany podatek, to różne stawki uzależnione od rodzaju prowadzonej działalności. Kształtują się od one od 2% do 20%. Szczegółowe informację, jaka stawka odpowiednia jest dla konretnej działlaności zararte są u ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dla ułatwienia można zerknąć na stronę GOFIN, gdzie w formie tabeli, przejrzyście przyporządkowane są stawki podatku do konkretnych źródeł przychodów.

Zmiany w ryczałcie od 2018r.

Wprowadzone od stycznia 2018 zmiany w ryczałcie dotyczą uzyskiwania przychodów z najmu nieruchomość. Dotychczas przychody te opodatkowane były niezależnie od kwoty podatkiem 8,5%. Od tego roku wprowadzona została nowa stawka 12,5%, którą opodatkowuje się przychód z najmu przewyższający 100.000 PLN. Czyli do 100.000 oblicza się podatek 8,5% a od nadwyżki 12,5%.

kiedy wybrać ryczałt?

Opodatkowanie ryczałtem jest konkurencyjne w stosunku do opodatkowania na zasadach ogólnych i podatku liniowego w tych sytuacjach gdy przychody z naszej działalności mogą zostać opodatkowane niższymi stawkami opodatkowania. Należy jednak pamiętać, że w przypadku ryczałtu opodatkowany jest przychód a nie dochód. Dlatego ryczałt może być alternatywą dla działalności, w ramach których nie są generowane wysokie koszty uzyskania przychodu.

Karta podatkowa

Opodatkowanie kartą podatkową działa na całkowicie innej zasadzie niż wymienione powyżej formy opodatkowania. Przede wszystkim nie mamy tu stawek procentowych. Opodatkowanie kartą podatkową polega na opłacaniu stałej kwoty podatku niezależnie od wartości faktycznie uzyskiwanych przychodów.

Możliwość rozliczania się kartą podatkową jest ograniczona do ściśle określonych rodzajów działalności (głównie są to zawody rzemieślnicze).
Aby rozliczać się na podstawie karty podatkowej, należy zachować limit zatrudnienia. Limit zatrudnienie różny jest dla różnych działalności, na stronie Ministerstwa Rozwoju  zamieszczona jest pełna lista usług podlegających opodatkowaniu w formie karty podatkowej i wskazany limit zatrudnienia.

Zgłoszenie opodatkowania działalności kartą podatkową musi nastąpić nie później niż do 20 stycznia roku na formularzu PIT-16. Po otrzymaniu zgłoszenia PIT-16 organ skarbowy, decyzją, ustali wysokość podatku oraz terminy jego zapłaty w danym roku.
Podatek dochodowy ustalony w w/w formie po pomniejszeniu o zapłaconą składkę na ubezpieczenie zdrowotne, jest odprowadzany na rachunek Urzędu Skarbowego w terminie do dnia 7. każdego miesiąca za miesiąc ubiegły, a za grudzień – w terminie do dnia 28 grudnia roku podatkowego

Wysokość stawek uzależniona jest m.in. od:

• rodzaju i zakresu prowadzonej działalności,
• liczby zatrudnionych pracowników,
• liczby mieszkańców miejscowości, w której prowadzona jest działalność gospodarcza

Stawki na 2018 rok znajdują się w obwieszczeniu z dnia 30 listopada 2017 r. w sprawie stawek karty podatkowej…
Podatnicy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej są zwolnieni od obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, są jednak obowiązani wydawać na żądanie klienta rachunki i faktury.
Są oni również obowiązani prowadzić książkę ewidencji zatrudnienia wszystkich osób zatrudnionych w podmiocie, według ustalonego wzoru.

CIT – podatek od osób prawnych

Jak na wstępie pisałam mamy dwa rodzaje podatku w zależności od tego czy nasza firma ma osobowość prawną, czy prowadzimy ją jako osoby fizyczne. Wyżej wymienione formy opodatkowania dotyczyły przedsiębiorców będących osobami fizycznymi.
W tym miejscu skupię się na opodatkowaniu dochodu uzyskiwanego przez przedsiębiorstwa będące osobami prawnymi.
Podstawowa stawka podatku CIT wynosi 19% od podstawy opodatkowania (dochodu).

Od 2017 roku wprowadzona została również niższa stawka CIT w wysokości 15%. Z obniżonego opodatkowania skorzystać mogą tzw. mali podatnicy, czyli przedsiębiorcy, których wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 1,2 mln euro. Czyli przedsiębiorstwa które, w 2017 nie przekroczyły kwoty 5 176 000 PLN. Ponadto, z niższej stawki CIT skorzystają firmy rozpoczynające działalność (w pierwszym roku podatkowym).

W przypadku opodatkowania podatkiem od osób prawnych, podatnik jest zobowiązany do prowadzenia księgi rachunkowej na zasadach określonych w ustawie o rachunkowości.

Podatnicy CIT i płatnicy nie składają w trakcie roku podatkowego deklaracji podatkowych, ale są obowiązani do miesięcznego wpłacania zaliczek na podatek dochodowy do 20. dnia kolejnego miesiąca następującego po okresie rozliczeniowym. Istnieje również możliwość opłacania składek kwartalnie, jednak ta forma zarezerwowana jest jedynie dla przedsiębiorstw rozpoczynających działalność (w pierwszym roku podatkowym) oraz dla podmiotów mających status tzw. „małych podatników”.
Podatnicy mają obowiązek złożenia w urzędzie skarbowym zeznania rocznego o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym w terminie do końca trzeciego miesiąca następnego roku obrotowego. Sprawozdanie składa się na formularzu CIT-8 wraz z wymaganymi załącznikami.

Podsumowując

Jeżeli prowadzisz działalność w postaci sp. z o.o. lub akcyjnej Twoja firma opodatkowana jest podatkiem CIT 19% lub 15% spełniając limit przychodów.
Jeżeli jesteś osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, lub wspólnikiem spółki osobowej to obowiązuje Cię podatek od osób fizycznych. I tu do wyboru masz 4 możliwości: podatek wg skali, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, karta podatkowa.

O ile podatek wg skali i liniowy możliwy jest do wyboru przez każdego przedsiębiorcę, to by rozliczać się podatkiem zryczałtowanym lub kartą podatkową należy spełnić określone wymagania.

Przedsiębiorstwa posiadające osobowość prawną podlegają podatkowi od osób prawnych CIT.

Jeżeli temat opodatkowania wydaję się dla Ciebie trudny, to nie martw się!

 sam Albert Einstein mówił:

„Rzeczą, którą najtrudniej w świecie zrozumieć, jest podatek dochodowy”

Z tym cytatem Cię zostawiam 🙂

Artykuł Opodatkowanie w małej firmie pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Temat składek ZUS powraca zawsze na początku roku, kiedy to przedsiębiorcom wzrasta wysokość koniecznych do opłacania składek ZUS. Wzrost składek związany jest często ze wzrostem wymiaru podstawy, od której wyliczane są składki.

Jakie składki ZUS musi opłacać przedsiębiorca będący osobą fizyczną? Jaka jest wysokość opłacanych składek? Kiedy przedsiębiorca nie musi opłacać składek ZUS? Jaka jest wysokość obniżonych składek ZUS? Kto może z nich skorzystać? Czym jest ulga na start? 

Te pytania warto postawić w kontekście konieczności opłacania składek na ubezpieczenie społeczne przez przedsiębiorców.

Czym są składki ZUS?

Zanim przejdę do wyjaśnienia składek ZUS dla przedsiębiorców, wyjaśnię czym w ogóle są składki ZUS. Jak sama nazwa wskazuje są to składki na ubezpiecznie społeczne, a konieczność ich opłacania dotyczy zarówno przedsiębiorców, jak i osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę czy zlecenie. Różnice w opłacaniu ZUS wynikają ze sposobu zatrudnienia, a właściwie zależą od podstawy wynagrodzenia, od której składki są wyliczane, co przedstawiam poniżej.

Do składek ZUS przedsiębiorcy zalicza się składki: emerytalną, rentową, chorobową, wypadkową, Fundusz Pracy oraz składka na ubezpieczenie zdrowotne.

Składki na ubezpieczenia społeczne obliczane są od podstawy wymiaru składek. W przypadku zatrudnienia podstawę wymiaru składek stanowi przychód pracownika, natomiast dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą minimalną podstawę wymiaru stanowi 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, przyjętego do ustalenia kwoty ograniczenia rocznej podstawy wymiaru składek na rok 2018, czyli kwota 2.665,80 PLN.

Rodzaje składek :

Składka na ubezpieczenie emerytalne

Składka emerytalna to obowiązkowa składka, która związana jest z odkładaniem w systemie ubezpieczeń społecznych środków na przyszłą emeryturę. W tym miejscu nie będę wchodzić w kwestie systemu emerytalnego, po to temat rzeka 🙂

Składka emerytalna wynosi miesięcznie 19,52% podstawy wymiaru składki,

W przypadku prowadzenia działalności przedsiębiorca opłaca całość, a w przypadku pracy na umowę o pracę, składka na ubezpieczenie emerytalne płacona jest po połowie (9,76%) przez ubezpieczonego i płatnika czyli pracodawcę.

Składka na ubezpieczenie rentowe

Składka na ubezpieczenie rentowe wynosi 8% podstawy wymiaru składki. Podobnie, jak w przypadku składki emerytalnej, przedsiębiorca opłaca całość, a u zatrudnionych składkę opłaca w wysokości 1,5% pracownik, a 6,5% pracodawca.

Składka na ubezpieczenie chorobowe

Składka na ubezpiecznie chorobowe wynosi 2,45% i w przypadku przedsiębiorców jest to składka dobrowolnego ubezpieczenia, co oznacza, że przedsiębiorca nie musi jej opłacać. Co nam daje składka chorobowa? Przy jej opłacaniu przedsiębiorca w przypadku choroby, przebywając na zwolnieniu lekarskim będzie pobierał świadczenie chorobowe. Jest to przydatne ubezpieczenie, w sytuacji, kiedy niedyspozycja przedsiębiorcy sprawia, że nie może on zarabiać w ramach działalności, w tej sytuacji w okresie zwolnienia lekarskiego będzie uzyskiwał środki finansowe z ZUS.

Składka na ubezpieczenie wypadkowe

Składka na ubezpieczenie wypadkowe kształtuje się w przedziale od 0,40% do 3,60% (a od kwietnia 2018 górna granica będzie wynosić 3,33%). W przypadku przedsiębiorców zatrudniających do 9 osób składka wypadkowa wynosi 50% najwyższej stopy procentowej ustalonej na dany rok składkowy. Czyli w okresie styczeń-marzec  2018 = 1,80%, a od kwietnia 2018 – 1,67%.

Składka na Fundusz Pracy

Składka na Fundusz Pracy wynosi 2,45% podstawy wymiaru składki.

Składka na ubezpieczenie zdrowotne 

Oprócz składek na ubezpieczenie społeczne, obligatoryjną składką jest składka na ubezpieczenie zdrowotne. Dzięki tej składce możemy korzystać ze świadczeń publicznej opieki zdrowotnej. Stawka na ubezpieczenie zdrowotne wynosi 9% podstawy wymiaru składek, która stanowi zadeklarowana kwota, ale nie niższa niż 75% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw w czwartym kwartale roku poprzedniego (IV kwartale 2017 r. wyniosło  – 4.739,91 PLN). Czyli podstawa wymiaru składki zdrowotnej w 2018 wynosi 3.554,93 PLN.

Składki ZUS przedsiębiorców w 2018

Oprócz wskazanych powyżej składek i stawek, z ZUS’em wiążą się pewne preferencje dla nowych przedsiębiorców. Głównym przywilejem jest możliwość płacenia obniżonych składek przez pierwsze 24 miesiące działalności (tzw. mały ZUS).

Mały ZUS oznacza, że składki obliczane są od niższej podstawy wymiaru składek, która w tym przypadku wynosi 30% minimalnego wynagrodzenia. W 2018 minimalne wynagrodzenie wynosi 2.100 PLN, czyli podstawa wymiaru składek dla przedsiębiorców w pierwszych 24 miesiącach prowadzenia działalności wynosi 630 PLN. W tym miejscu należy podkreślić, żę obniżona podstawa dotyczy tylko i wyłącznie składek ZUS, natomiast składkę na ubezpieczenie zdrowotne przedsiębiorca płaci się w standardowym wymiarze.

Ponadto, od 31. marca 2018r. w ramach nowego Prawa Przedsiębiorców, o którym piszę w artykule na temat Konstytucji biznesu, wprowadzona zostanie tzw. ulga na start, dzięki której osoby rozpoczynające działalność gospodarczą przez pierwsze 6 miesięcy nie będą musiały opłacać składek ZUS.

Jak kształtują się konkretne kwoty, które obciążać będą przedsiębiorców, przedstawiam w poniższych tabelach. W pierwszej tabeli przedstawiam stawki dotyczące małego ZUS’u, opłacane przez pierwsze 24 miesiące, w drugiej tabeli dla porównania zamieszczam składki, które płacą przedsiębiorcy po 24 miesiącach prowadzenia działalności.

Składki ZUS przedsiębiorcy rozpoczynającego działalność przez pierwsze 24 miesiące – mały ZUS:

Składki ZUS przedsiębiorcy po 24 miesiącach działalności – duży ZUS

I jeszcze ZUS za pracowników

Prowadząc działalność gospodarczą, prędzej czy później, będziesz zatrudniać pracowników, możesz również korzystać ze zlecania pewnych zadań zawierając np. umowę zlecenie. Od wynagrodzenia pracowników przedsiębiorca (czyli pracodawca/płatnik) będzie musiał również ponieść tzw. koszty zatrudnienia, w ramach których zalicza się składki ZUS leżące po stronie pracodawcy. Pisałam już o tym na wstępnie artykułu.

Podsumowując po stronie pracodawcy leży część składki emerytalnej (9,76% wynagrodzenia pracownika), składki rentowej (6,5%), składka wypadkowa (1,8%), składka na Fundusz Pracy (2,45), Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Socjalnych (0,10%).

A co ze składkami ZUS jak pracuję na etacie i chcę prowadzić działalność gospodarczą?

I tu pojawia się pewien przywilej, dla osób, które chcą prowadzić działalność gospodarczą, a uzyskują przychody z innych źródeł (np. umowa o pracę, zlecenie, o dzieło, emerytura…). Przywilej ten oznacza brak konieczności opłacania składek ZUS w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (są one opłacane z przychodów osiąganych z innych źródeł). Jedyną składkę, którą przedsiębiorca będzie musiał w takiej sytuacji opłacać, to składka na ubezpieczenie zdrowotne, wynosząca w w 2018 roku 319,94 PLN.

Aby skorzystać z tego przywileju konieczne jest spełnienie warunku:

Przychód, który uzyskujemy z umowy o pracę, zlecenie lub innych źródeł wynosi co najmniej kwotę minimalnego krajowego wynagrodzenia, czyli w 2018 roku co najmniej 2.100 PLN, i od tego wynagrodzenia są opłacane składki ZUS.

Oczywiście wskazane możliwości opłacania niższych składek ZUS czy też przywilej nie opłacania składek w wymienionych wyżej przypadkach jest opcją do wyboru, a określone stawki oznaczają minimalne kwoty jakie przedsiębiorca musi opłacać.

Podsumowanie

• Przedsiębiorca będący osobą fizyczną zobligowany jest do opłacania za siebie składek ZUS oraz składki zdrowotnej.
• Od 31.03.2018 przedsiębiorca, który dopiero rozpoczyna działalność, lub miał przerwę w prowadzeniu działalności powyżej 60 miesięcy, przez pierwsze 6 miesięcy działalności może korzystać z ulgi na start, czyli nie musi opłacać składek ZUS.
• Przez kolejne 24 miesiące rozpoczynający działalność przedsiębiorca może opłacać tzw. mały ZUS, czyli obniżone składki ZUS. Pamiętaj, że składka zdrowotna pozostaje bez zmian.
• Po okresie korzystania z małego ZUS’u przedsiębiorca wchodzi w składki ZUS w pełnym wymiarze.
• Oprócz składek za siebie, przedsiębiorca opłaca również składki ZUS za zatrudnionych pracowników (emerytalna 9,76%; rentowa 6,5%, wypadkowa 1,8%, składka na Fundusz Pracy 2,45% i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Socjalnych 0,10%.
• Pracując na etacie lub zarabiając z innych źródeł powyżej minimalnego wynagrodzenia przedsiębiorca nie musi opłacać składek ZUS z działalności. Płaci jedynie składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

Na koniec, pytanie do tych, którzy dotrwali do końca tekstu 🙂

Jak wygląda u Was sytuacja z opłacaniem ZUS’u? Czy jest to dla Was duże obciążenie?

Podzielcie się swoim doświadczeniem w komentarzu 🙂

A może masz pytania, coś budzi wątpliwości, to również zachęcam do dyskusji 🙂

Artykuł Składki ZUS przedsiębiorców 2018 pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

[EDIT 30.03.2018: Najnowsze informacje dot. pakietu ustaw: 6. marca 2018 Sejm uchwalił Ustawy po przyjęciu poprawek Senatu. 7. marca 2018 Ustawy zostały przekazane do podpisu Prezydenta, a ten podpisał je 22. marca 2018, a 30. marca 2018 ustawy zostały ogłoszone]

Co to oznacza? na dzień dzisiejszy Ustawy jeszcze nie obowiązują. Zgodnie z nowymi zapisami Ustawy wejdą w życie w terminie 30 dni od dnia ich ogłoszenia (czyli opublikowania w Dzienniku Ustaw) – czekamy do 30. kwietnia 2018 🙂 ]

Prowadzenie działalności gospodarczej, dla jednych łatwe, dla innych wiążące się z niezliczoną ilością barier administracyjnych. Każda inicjatywa, która będzie sprzyjała tworzeniu dobrej jakości relacji między przedsiębiorcami a administracją publiczną, jest oczekiwana przez właścicieli biznesu. Czy tzw. Konstytucja biznesu przyniesie oczekiwane korzyści, zobaczymy w praktyce. Zobaczmy dziś czym jest to szumnie powtarzane hasło “Konstytucja biznesu”.

Konstytucja biznesu – co to takiego?

Konstytucja biznesu to pakiet pięciu ustaw:

• Ustawa Prawo Przedsiębiorców
• Ustawa o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców
• Ustawa o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy
• Ustawa o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej
• przepisy wprowadzające ustawę Prawo Przedsiębiorców oraz inne ustawy z pakietu Konstytucji biznesu.

Ustawy te zostały zatwierdzone przez Parlament pierwotnie 26 stycznia 2018 r., natomiast w związku z pojawieniem się poprawek Senatu ostatecznie ustawy uchwalone zostały 6. marca 2018, 7. marca przekazane zostały do podpisu Prezydenta, ten natomiast podpisał je dopiero 22. marca 2018, Przepisy wejdą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia ustaw w Dzienniku Ustaw. Pierwotnie planowano, by Konstytucja biznesu weszła w życie 1. marca 2018 roku, niestety proces legislacyjny wciąż się wydłużał. 

Za najważniejszą ustawę z pakietu Konstytucji biznesu uznaje się Prawo Przedsiębiorców.

Prawo Przedsiębiorców

Prawo Przedsiębiorców to ustawa, która zastąpi dotychczasową ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2017, poz. 2168 z późn. zm.). Głównym celem Prawa Przedsiębiorców jest wprowadzenie katalogu zasad kształtujących relacje przedsiębiorców z państwem:

• Zasada co nie jest prawem zabronione, jest dozwolone;
• Zasada pewności prawa;
• Zasada domniemania uczciwości przedsiębiorcy (oznacza to, że wszelkie wątpliwości pojawiające się w postępowaniach przed organami państwa należy rozstrzygać na korzyść przedsiębiorcy);
• Zasada proporcjonalności (czyli podejmowanie przez urzędników jedynie takich działań, które są niezbędne do osiągnięcia danego celu).

Należy w tym miejscu podkreślić, iż większość ww. zasad wynikała z dotychczas obowiązujących przepisów prawnych, chociażby z Konstytucji RP czy orzecznictwa. Zebranie ich i zbiorcze przedstawienie w nowym Prawie Przedsiębiorców i pozostałych ustawach Konstytucji biznesu, wydaje się mieć charakter wzmocnienia dotychczas funkcjonującego prawa.

Ale przejdźmy do konkretów. Wspomniałam już, że Prawo Przedsiębiorców zastępuje dotychczasowy podstawowy akt prawa gospodarczego, czyli ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, co oznacza, że wiele dotychczasowych przepisów znalazło się również w nowym prawie. Natomiast, na uwagę zasługują nowe regulacje, których dotychczas nie było. Oprócz ww. zasad, którym poświęcono pierwsze zapisy Prawa Przedsiębiorców, nowym rozwiązaniem są m.in.: zwolnienie ze składek ZUS dla początkujących przedsiębiorców, możliwość prowadzenia działalności nieewidencjonowanej, możliwość zawieszenia działalności na czas nieokreślony, czy dążenie do likwidacji nr REGON.

Zwolnienie ze składek zus dla początkujących przedsiębiorców

Zwolnienie ze składek ZUS dla początkujących przedsiębiorców to tzw. “ulga na start” przeznaczona dla nowych przedsiębiorców przez okres pierwszych 6 miesięcy prowadzenia działalności. Ulga ta dotyczy przedsiębiorców, którzy spełniają łącznie poniższe warunki:

• ulga tylko dla osób fizycznych;
• przedsiębiorca podejmuje działalność po raz pierwszy lub przedsiębiorca ponownie podejmuje działalność po upływie 60 miesięcy od dnia jej zawieszenia lub zakończenia;
• założona działalność nie jest związana ze świadczeniem pracy dla dotychczasowego pracodawcy.

Zwolnienie ze składek ZUS w pierwszych miesiącach działalności jest z jednej strony dużą ulgą dla początkujących przedsiębiorców. Szczególnie, że pierwsze miesiące działalności nie charakteryzują się wysokimi przychodami, a koszty działalności na początku są znaczące. Brak konieczności opłacania przez pierwsze 6 miesięcy składek, pozwala przedsiębiorcy przeznaczyć kwoty składek na rozruszanie biznesu, dotarcie do klientów, stworzenie marki itp. W tym miejscu trzeba podkreślić również wady tego rozwiązania: brak opłacania składek ZUS powoduje, że przedsiębiorca w tym okresie nie podlega ubezpieczeniom społecznym, czyli nie może korzystać ze świadczeń systemu ubezpieczeń społecznych. Dla przykładu, w sytuacji gdy przedsiębiorca ulegnie wypadkowi w pracy, to nie uzyska świadczenia, które uzyskałby gdyby podlegał ubezpieczeniom.

W tym miejscu należy podkreślić, że okres 6 miesięcy zwolnienia z opłacania składek ZUS jest dobrowolny. Czyli przedsiębiorca może z tej ulgi skorzystać, ale nie musi. Z ulgi tej można korzystać do 6 miesięcy, co oznacza, że w każdej chwili można z niej zrezygnować.

Co istotne, to przedsiębiorcy po skorzystaniu z ulgi na start w dalszym ciagu mogą korzystać z dotychczasowego przywileju dla nowych przedsiębiorców czyli z opłacania obniżonych składek ZUS przez kolejne 24 miesiące (tzw. mały ZUS). Mały ZUS oznacza, że podstawa obliczania składek ZUS wynosi 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę. Jak to w praktyce może wyglądać?

Przedsiębiorca korzysta przez pierwsze 6 miesięcy z ulgi na start (czyli nie opłaca składek ZUS). Po 6 miesiącach może jeszcze przez kolejne 24 miesiące opłacać obniżone składki ZUS.

działalność niestanowiąca działalności gospodarczej

Prawo Przedsiębiorców wprowadza możliwość prowadzenia drobnej działalności, której nie trzeba rejestrować. Jest to tzw. działalność nieewidencjonowana. Jest to rozwiązanie dobrowolne, jego wybór należy do przedsiębiorcy.

Na czym polega drobna działalność nieewidencjonowana? Jest to działalność, która nie podlega rejestracji i powinna spłeniać łącznie poniższe warunki:

• działalność jest wykonywana przez osoby fizyczne;
• przychód z tej drobnej działalności nie może przekraczać w żadnym miesiącu 50% kwoty minimalnego wynagrodzenia (od 1 stycznia 2018 minimalne wynagrodzenie wynosi 2.100 PLN brutto, czyli w 2018 roku drobna działalność nie może przynosić przychodów wyższych niż 1.050 PLN);
• osoba mogąca prowadzić działalność nieewidencjonowaną w okresie ostatnich 60 miesięcy nie może prowadzić działalności gospodarczej. Wyjątek od tej reguły: przepisy o działalności nieewidencjonowanej stosuje się również do działalności prowadzonej przez osoby, które w okresie 1 roku przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo Przedsiębiorców nie były wpisane do CEIDG lub zostały wykreślone z CEIDG więcej niż 1 rok przed wejściem w życie ustawy – nawet gdy w okresie 60 miesięcy wykonywały działalność gospodarczą.

Za drobną działalność można uznać np. udzielanie korepetycji, drobną sprzedaż np. własnoręcznie robionych produktów, drobne usługi chałupnicze itp. oczywiście przy konieczności spełnienia powyższych warunków. Jeżeli przychody z drobnej działalności w danym miesiącu przekroczą wskazany limit 50% minimalnego wynagrodzenia, to trzeba tą działalność zarejestrować.

Pamiętaj, że od przychodów z działalności nieewidencjonowanej trzeba płacić podatek! Znowelizowana ustawa o podatku dochodowym dla osób fizycznych wprowadza nowy termin “przychody z działalności nieewidencjonowanej”, które stanowią przychody z innych źródeł. Co to oznacza? Oznacza to, że w rocznym sprawozdaniu – deklaracji PIT 36 – musisz wykazać przychód uzyskany z takiej nieewidencjonowanej działalności w pozycji “inne źródła niewymienione w wierszach od 1 do 8 …)”.

Czy musisz opłacać VAT prowadząc działalność nieewidencjonowaną? Nie 🙂 W ustawie o VAT określono, że działalność nieewidencjonowana jest zwolniona z opodatkowania VAT, ale…., No właśnie jest jedno ale: osoba prowadząca działalność nieewidencjonowaną musi prowadzić uproszczoną, dzienną ewidencję sprzedaży.

Zawieszenie działalności na czas nieokreślony

Kolejnym nowym rozwiązaniem, jest możliwość zawieszenia działalności przedsiębiorców wpisanych do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) na czas nieokreślony lub określony (nie krótszy niż 30 dni). Dotychczas przedsiębiorcy mogli zawiesić działalność maksymalnie na 24 miesiące. Natomiast, przedsiębiorcy wpisani w KRS mogą zawiesić działalność jedynie na czas określony od 30 dni do 24 miesięcy.

Jeżeli zawiesimy działalność na czas określony, to upływie tego czasu działalność automatycznie zostanie wznowiona.

Ponadto, z zawieszenia działalności może skorzystać również przedsiębiorca, który zatrudnia pracowników, ale tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy pracownicy przebywają na urlopie macierzyńskim, urlopie wychowawczym lub urlopie rodzicielskim zwolnieniu.

Zagadnienia zawieszenia działalności na nowych zasadach opisane zostały również w nowej ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności Gospodarczej.

Pozostałe ustawy wchodzące w skład Konstytucji biznesu podsumuję w kilku zdaniach.

Ich podstawowym celem jest przede wszystkim ochrona interesów przedsiębiorców, stąd stworzenie nowej instytucji Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw. Rzecznik odpowiedzialny ma być również za podejmowanie działań mających na celu pośredniczenie w relacjach przedsiębiorca – państwo.

Natomiast, w ustawie o Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności Gospodarczej wprowadzono zapisy mające na celu usprawnienie obsługi przedsiębiorców, m.in. poprzez uproszczenie zgłaszania zmian w CEIDG (np. wprowadzając do rejestru zmiany, przedsiębiorca nie będzie musiał wypełniać wszystkich danych, wystarczy, że wpisze dane ewidencyjne oraz te dane, które uległy zmianie, pozostałe dane system pobierze automatycznie z rejestru). Ustawa wprowadza również możliwość wymieniania się danymi między różnymi instytucjami państwowymi. Nowe rozwiązania wprowadzają również możliwość wykorzystania tzw. szybkiego kontaktu, przy użyciu komunikacji elektronicznej czy telefonicznej.

Nowa ustawa dotycząca przedsiębiorców zagraniczych, ma za zadanie uregulowanie zasad uczestniczenia przedsiębiorców zagraniczych w obrocie gospodarczym na terenie Polski. Zapisy tej ustawy nie wprowadzają rewolucyjnych zmian, jedynie systematyzują przepisy w tym zakresie w jednym akcie prawnym.

Ku końcowi 🙂

Czy nowe prawo dotyczące przedsiębiorców przyniesie oczekiwane korzyści? Zobaczymy w przyszłości. Na bieżąco będę analizować, jak wprowadzone zmiany wpływają na prowadzenie działalności, czy rzeczywiście będą upraszczały relacje miedzy przedsiębiorcą a instytucjami państwowymi.

Napiszcie w komentarzu jakie macie swoje przemyślenia dotyczące nowych przepisów? Czy obawiacie się nowych zmian? Z których nowych przepisów skorzystacie? Jestem ciekawa Waszych opinii 🙂

Artykuł Konstytucja biznesu pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.

Spółka akcyjna jest spółką kapitałową regulowaną przez przepisy Ustawy z dnia  15 września 2000 Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2000 Nr 94 poz. 1037 z późn. zm.). Spółka akcyjna ze względu m.in. na swoje skomplikowanie, czy wymóg wniesienia kapitału zakładowego, przeznaczona jest dla przedsiębiorstw działających na większą skalę. Forma spółki akcyjnej najczęściej wykorzystywana jest do prowadzenia średniej i dużej działalności gospodarczej. Jest formą pozwalającą wejść spółce na giełdę np.  w celu pozyskania nowego kapitału, jak również pozwala na tworzenie grup kapitałowych. Spółka akcyjna jest również wymaganą formą prawna dla prowadzenia działalności bankowej, ubezpieczeniowej czy funduszy emerytalnych.

Czym charakteryzuje się spółka akcyjna? Jaka jest odpowiedzialność wspólników, zarządu czy rady nadzorczej w spółce akcyjnej? Jaki jest wymagany kapitał zakładowy dla utworzenia spółki akcyjnej? Na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć poniżej.

Charakterystyka spółki akcyjnej

• Spółka akcyjna posiada osobowość prawną, co w skrócie oznacza, że spółka jest odrębnym podmiotem od jej właścicieli – czyli wyodrębnionym organizacyjnie i majątkowo podmiotem prawa.
• Spółka akcyjna może być zawiązana dla każdego celu prawnie dozwolonego.
• Minimalny kapitał zakładowy do utworzenia spółki akcyjnej wynosi 100.000 PLN, kapitał zakładowy dzieli się na akcje o równej wartości nominalnej.
• Wartość nominalna akcji nie może być niższa niż 1 grosz.
• Spółkę akcyjną może założyć jedna lub większa ilość podmiotów. Założycielami mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawna czy jednostki organizacyjna nie mające osobowości prawnej.
• Spółki akcyjnej nie może założyć jednoosobowa spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
• Do prowadzenia spółki wymaga się zawiązania spółki, w tym podpisania statutu przez założycieli, wniesienia przez akcjonariuszy wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, ustanowienie zarządu, rady nadzorczej, wpisu do rejestru.
• Statut spółki wymaga formy aktu notarialnego pod rygorem nieważności.
• Spółkę akcyjną wpisuje się do Rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS).
• Z chwilą wpisu do rejestru spółka akcyjna uzyskuje osobowość prawną.
• Nazwa spółki musi zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka akcyjna”, dopuszcza się również skrót S.A.
• Spółka akcyjna prowadzi pełną księgowość i sprawozdawczość finansową.
• W spółce akcyjnej występują obligatoryjne organy: zarząd, rada nadzorcza oraz walne zgromadzenie akcjonariuszy.
• Zarząd spółki akcyjnej może składać się z jednego lub większej liczby członków, (tylko osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych). Zarząd powoływany jest maksymalnie na okres 5 lat. Zarząd odpowiedzialny jest za prowadzenie spraw spółki i reprezentowanie jej na zewnątrz. Z mocy prawa ciąży na zarządzie zakaz konkurencji.
• Rada nadzorcza jest obowiązkowym organem nadzorczym, powoływanym na okres maksymalny 5 lat. Może składać się z co najmniej 3 członków (w spółkach publicznych co najmniej 5 członków). Rada nadzorcza wykonuje nadzór nad zarządem.
• W skład walnego zgromadzenia wchodzą akcjonariusze spółki. Odpowiedzialne jest za najważniejsze sprawy spółki. Może wydawać uchwały we wszystkich sprawach, które nie wchodzą w kompetencje zarządu i rady. nadzorczej.

Odpowiedzialność w spółce akcyjnej

Spółka akcyjna jako spółka kapitałowa posiadająca osobowość prawną odpowiada za swoje zobowiązania całym majątkiem spółki. Właściciele (czyli akcjonariusze) nie odpowiadają za zobowiązania spółki, ryzykują jedynie kapitał, który zainwestowali w akcje spółki.

Odpowiedzialność członków zarządu w spółce akcyjnej

Odpowiedzialność za zobowiązania spółki może dotyczyć członków zarządu. Odpowiedzialność członków zarządu może być zarówno wobec wierzycieli, jak i wobec spółki. Odpowiedzialność członków zarządu jest jednak ograniczona i występować może w konkretnych sytuacjach, m.in.:

• Odpowiedzialność wobec wierzycieli spółki z tytułu podania fałszywych danych:
  • dotyczących  dokonania wymaganych statutem wpłat na akcje, wkładów niepieniężnych przy założeniu spółki lub podwyższeniu jej kapitału,
  • solidarna odpowiedzialność za wszystkie zobowiązania spółki przez 3 lata od zarejestrowania spółki lub podwyższenia jej kapitału.
• Odpowiedzialność wobec wierzycieli za szkodę wyrządzoną wskutek niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do ogłoszenia upadłości.

Odpowiedzialność członków rady nadzorczej w spółce akcyjnej

Członkowie rady nadzorczej spółki akcyjnej odpowiadają, w świetle przepisów Kodeksu spółek handlowych, za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem sprzecznym z prawem lub postanowieniami statutu spółki, chyba że nie ponosi winy. Należy odkreślić, iż członkowie rady nadzorczej odpowiedzialność ponoszą wobec spółki, a nie wobec wierzycieli spółki.

Opodatkowanie

W spółce akcyjnej, w odróżnieniu do spółek osobowych, mamy do czynienia z dwukrotnym opodatkowaniem. W pierwszej kolejności dochód spółki akcyjnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych – CIT. Standardowa stawka podatku CIT wynosi 19%.

Od 1 stycznia 2017 obowiązuje również niższa, preferencyjna stawka CIT w wysokości 15%. Z obniżonej stawki podatku korzystać mogą:

1. tzw. mali podatnicy – czyli przedsiębiorstwa, w których wartość przychodów ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości w złotych 1,2 mln euro;
2. podmioty (tylko spółki podlegające CIT) dopiero rozpoczynające swoją działalność.

Drugie opodatkowanie dotyczy dochodów wspólników (akcjonariuszy) spółki, którzy zobligowani są do zapłaty podatku od wypłaconych dywidend lub innych dochodów z udziałów w zyskach kapitałowych (19%).

Już niedługo na blogu przybliżę szczegółowo formy opodatkowania zarówno dla osób fizycznych, jak i dla osób prawnych.

Jeśli chcesz przeanalizować inne formy prawne, to zaliczamy do nich:

• indywidualną działalność gospodarczaą;
• spółkę cywilną;
• spółkę jawną;
• spółkę partnerską;
• spółkę komandytową i komandytowo-akcyjną;
• spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością;

Zestawienie dostępnych form prawnych przedsiębiorstw prezentuję również tu.

Jeśli masz pytania, to daj znać w komentarzu ?

K.

Artykuł Spółka akcyjna pochodzi z serwisu dr Karolina Beyer.